Call of Duty: Modern Warfare 2

Call of Duty: Modern Warfare 2 (znana też jako Modern Warfare 2 lub Call of Duty 6) – osadzona w realiach konfliktów współczesnych gra komputerowa z gatunku strzelanek pierwszoosobowych, wyprodukowana przez amerykańskie studio Infinity Ward i wydana w 2009 roku przez Activision. Jej premiera odbyła się w wersjach na konsole Xbox 360 oraz PlayStation 3 oraz komputery osobiste z systemem operacyjnym Microsoft Windows. Jest to szósta część serii gier Call of Duty, a zarazem bezpośredni sequel Call of Duty 4: Modern Warfare, oparty na tej samej fabule, którą zwieńczyła Call of Duty: Modern Warfare 3. Odpowiednikiem Modern Warfare 2 na konsolę Nintendo DS była gra Call of Duty: Modern Warfare: Mobilized produkcji n-Space.

Akcja Call of Duty: Modern Warfare 2 rozgrywa się w trójwymiarowym środowisku wzorowanym na świecie współczesnym grze. Po wydarzeniach z Call of Duty 4: Modern Warfare w ogarniętej wojną domową Rosji władzę zdobywają siły ultranacjonalistyczne, które aranżują zamach terrorystyczny na moskiewskim lotnisku, aby uzasadnić swój plan inwazji na Stany Zjednoczone. Podczas gdy armia amerykańska odpiera atak, specjalna międzynarodowa jednostka o nazwie Task Force 141 otrzymuje rozkaz wytropienia przywódcy terrorystów, Władimira Makarowa.

W kampanii przeznaczonej dla jednej osoby gracz wciela się w kilku różnych żołnierzy, wykonując zadania oparte na eliminacji przeciwników, destrukcji wrogiej infrastruktury oraz obronie zajętych pozycji. Działania wojenne toczą się między innymi w Afganistanie, Rio de Janeiro, na terenie Stanów Zjednoczonych i Rosji. Oprócz kampanii dostępne są tryb kooperacji polegający na zaliczaniu misji przez kilka osób oraz rozbudowany tryb rozgrywki wieloosobowej, oparty podobnie jak w pierwowzorze na systemie nagród i punktach doświadczenia.

Modern Warfare 2 została pozytywnie przyjęta przez anglosaską krytykę, zbierając pochwały przede wszystkim za mechanikę trybu wieloosobowego oraz profesjonalne prowadzenie akcji. Przedmiotem krytyki stała się jednak fabuła gry, uznawana przez część recenzentów za chaotyczną i niepoprawnie skonstruowaną. Kontrowersje wywołała wśród części odbiorców scena masakry ludności cywilnej na moskiewskim lotnisku. Nie przeszkodziło to jednak Modern Warfare 2 w odniesieniu sukcesu komercyjnego: do 2010 roku sprzedano 20 milionów egzemplarzy dzieła Infinity Ward, niemniej po jej wydaniu studio częściowo się rozpadło na skutek konfliktu jego przedstawicieli z szefostwem Activision.

Fabuła

Podczas kampanii jednoosobowej gracz kontroluje pięć różnych postaci. Przez większość czasu gry gracz wciela się w młodszego sierżanta Gary’ego „Roach” Sandersona, członka elitarnej, międzynarodowej jednostki antyterrorystycznej znanej jako Task Force 141. Jednak gracz rozpoczyna grę, kontrolując starszego szeregowego Josepha Allena, rangera stacjonującego w Afganistanie. Ten później wyrusza na tajną misję w Rosji dla CIA pod pseudonimem „Aleksiej Borodin”. Szeregowy James Ramirez, członek 1. Batalionu 75. Pułku Rangerów, jest kierowany przez gracza podczas obrony wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych przeciwko inwazji rosyjskiej. John „Soap” MacTavish staje się postacią kierowaną przez gracza w ostatnich trzech misjach. Po pięciu latach od wydarzeń w Call of Duty 4 został awansowany na kapitana w Special Air Service. Obecnie dowodzi większością Task Force 141 i jej operacjami polowymi, będąc dowódcą Sandersona. Gracz ponadto na krótko wciela się w nieznanego astronautę Międzynarodowej Stacji Kosmicznej w trakcie spaceru kosmicznego poprzedzającego wybuch stacji.

Kilku bohaterów niezależnych odgrywa znaczącą rolę w fabule. Wspomniany wyżej kapitan John „Soap” MacTavish (głosu użyczył mu Kevin McKidd) jest przez większość gry poza kontrolą gracza i odgrywa rolę wyższego oficera i mentora Roacha. Kapitan John Price (głosu użyczył mu Billy Murray) również powraca z Call of Duty 4, by pomagać Task Force 141 pod MacTavishem, Roachem i innymi członkami, którzy ocalili go z rosyjskiego gułagu. Innym ważnym członkiem jednostki jest tajemniczy sierżant Simon „Ghost” Riley (głosu użyczył mu Craig Fairbrass, który grał także Gaza w Call of Duty 4), który skrywa swą twarz za kominiarką z wydrukowaną czaszką. Sierżant Foley (głosu użyczył mu Keith David) wraz ze swym podwładnym, kapralem Dunnem (głosu użyczył mu Barry Pepper), początkowo jest dowódcą drużyny Josepha Allena podczas misji w Afganistanie, a potem staje się dowódcą drużyny Jamesa Ramireza w Stanach Zjednoczonych. Nikołaj, rosyjski informator z Call of Duty 4, powraca, by pomóc Task Force 141 w kilku punktach fabuły. Generał broni Shepherd (głosu użyczył mu Lance Henriksen) jest dowódcą zarówno Task Force 141, jak i rangerów, a potem staje się w grze antybohaterem po tym, jak zdradza członków Task Force pod koniec gry. Władimir Makarow, były protegowany Imrana Zachajewa (głównego wroga w Call of Duty 4), jest głównym czarnym charakterem przez większość czasu fabuły.

Siły lojalistyczne wspierane przez United States Marine Corps i Special Air Service wygrały pierwszy etap wojny domowej w Rosji, lecz bliżej nieokreślone przemiany społeczne w tym kraju doprowadziły w następnych latach do bezkrwawego przejęcia struktur państwowych przez ultranacjonalistów. Naród rosyjski znienawidził Stany Zjednoczone i Wielką Brytanię, a nowy rząd ogłosił Imrana Zachajewa, przywódcę Partii Ultarnacjonalistycznej zabitego przez komandosów SAS w poprzedniej odsłonie gry, bohaterem oraz męczennikiem, wznosząc jego pomnik na środku Placu Czerwonego. Tymczasem Władimir Makarow, jeden z byłych współpracowników Zachajewa, prowadził kampanię przeciw Zachodowi poprzez wspieranie zamachów terrorystycznych przez około pięć lat.

W Afganistanie ranger US Army, starszy szeregowy Joseph Allen, uczestniczy w akcji odbicia miasta uprzednio opanowanego przez talibów. Będąc pod wrażeniem zdolności bojowych Allena, generał broni Shepherd werbuje go do Task Force 141, elitarnej międzynarodowej jednostki antyterrorystycznej pod jego komendą. Tymczasem dwaj inni członkowie Task Force 141, kapitan John „Soap” MacTavish i sierżant Gary „Roach” Sanderson, infiltrują rosyjską bazę lotniczą w górach Tienszan, by odzyskać moduł Attack Characterization System (ACS) z uziemionego satelity.

Allen zostaje później wysłany na tajną misję w Rosji dla CIA pod tajnym nazwiskiem Aleksiej Borodin, dołączając do Makarowa w masakrze cywili na Międzynarodowym Lotnisku im. Imrana Zachajewa w Moskwie. Makarow uświadamia sobie tożsamość Allena i zabija go podczas ekstrakcji, zostawiając za sobą jego ciało, by znaleźć pretekst do wywołania wojny między Rosją a Stanami Zjednoczonymi. Wzburzona po wiadomości o rzekomo wspieranym przez Amerykanów ataku terrorystycznym, Rosja bierze odwet w niespodziewanej masowej inwazji na Stany Zjednoczone po obejściu ich przestarzałego systemu ostrzegania, wyjawiając, że moduł ACS został już zneutralizowany przez Rosjan przed jego odzyskaniem. Sierżant Foley przewodzi drużynie rangersów z szeregowym Jamesem Ramirezem w składzie, podczas obrony przedmieść bliżej nieokreślonego miasta w północno-wschodniej Wirginii przeciwko inwazji. Potem przystępują do walk w Waszyngtonie, gdzie siły amerykańskie walczą z Rosjanami o kontrolę nad stolicy.

W tym czasie Task Force 141 poszukuje dowodów, które wskazują na Makarowa jako organizatora masakry na lotnisku, jak również zabójcy Allena. Wywiad prowadzi jednostkę do faveli w Rio de Janeiro, gdzie drużyna śledzi kontakt Makarowa, handlarza bronią Alejandro Rojasa. Tam żołnierze dowiadują się od Rojasa, że największy wróg Makarowa, znany jako Więzień nr 627, jest więziony w rosyjskim gułagu na wschodzie Pietropawłowska Kamczackiego. Task Force 141 atakuje obóz i zdoła uwolnić 627, który okazuje się być kapitanem Price’em. Price zgadza się udzielić pomocy 141 i Shepherdowi w tropieniu Makarowa, lecz argumentuje, iż wojna w Ameryce musi się skończyć, zanim 141 zacznie działać. W tym celu przewodzi 141 w rajdzie na rosyjski port na Kamczatce, aby zyskać kontrolę nad łodzią podwodną wyposażoną w głowice nuklearne. Price używa okrętu do odpalenia pocisku nuklearnego w kierunku Waszyngtonu. Ustawia głowicę do detonacji nad atmosferą ziemską, ale odpalając ją, niszczy Międzynarodową Stację Kosmiczną. Wybuch wytwarza impuls elektromagnetyczny, który uszkadza pojazdy i wyposażenie elektroniczne po obu stronach, co daje Amerykanom przewagę. Tymczasem Foley i jego drużyna zmierzają do Białego Domu. Tam otrzymują przekaz informujących ich, że siły lotnicze przygotowują się do nalotu dywanowego na całe miasto, by pozbawić Rosjan mocnej pozycji. Drużyna Foleya chroni się na dachu Białego Domu i ustawia flary chroniące ją przed atakiem lotniczym. Po nalocie na innych punktach orientacyjnych też pojawiają się flary, co oznacza, że miasto nadal jest w posiadaniu Amerykanów.

Po sprecyzowaniu kryjówek Makarowa do dwóch oddzielnych miejsc, Task Force 141 decyduje o podzieleniu się. Price i Soap podróżują do opuszczonego lotniska w Afganistanie, podczas gdy Roach i Ghost atakują zabezpieczony dom Makarowa na granicy gruzińsko-rosyjskiej. W domu Roach i jego drużyna uzyskują istotne informacje z komputera Makarowa i ewakuują się. Jednak, gdy docierają do punktu zbiórki, Shepherd zdradza ich i zabija, po czym zalewa ciała benzyną i podpala. Price i Soap szybko dowiadują się o zdradzie Shepherda i opuszczają miejsce bitwy między Shepherdem a ludźmi Makarowa z pomocą Nikołaja. Price kontaktuje się z Makarowem przez wolny kanał radiowy i zawiera porozumienie dotyczące konieczności zabicia Shepherda. Makarow niechętnie ujawnia położenie górskiej bazy Shepherda w Afganistanie. Price i Soap dokonują rajdu na bazę, próbując wziąć odwet na Shepherdzie w samobójczej misji. Podczas infiltracji Shepherd niszczy bazę, używając systemu autodestrukcji, po czym próbuje uciec i następuje pościg w łodzi.

W finale pościgu Shepherd wchodzi na pokład helikoptera, jednak Price strzela w wirnik śmigłowca, ściągając go na ziemię. Price i Soap spadają wraz z nurtem wodospadu. Po podniesieniu się z upadku oszołomiony Soap podąża za Shepherdem i próbuje go zabić. Shepherd ciska Soapem o zardzewiały samochód, dźga go w klatkę piersiową i zamierza go zabić za pomocą rewolweru. W ostatniej chwili Price atakuje Shepherda i obaj walczą ze sobą na pięści. Soapowi udaje się wyciągnąć nóż z piersi, po czym rzuca nim w Shepherda, trafiając w lewe oko i zabijając go. Price sprawdza rany Soapa, po czym w śmigłowcu przybywa zamierzający ich uratować Nikołaj, pomimo wcześniejszej porady Price’a, by ich nie ratować. Nikołaj ostrzega ich, że będą ścigani, lecz Price nalega, żeby Soap otrzymał pomoc medyczną. Nikołaj wspomina, że zna bezpieczne miejsce, gdzie mogą się ukryć.

Rozgrywka

Kampania

Podczas kampanii jednoosobowej gracz wciela się w różne postaci, wielokrotnie zmieniając perspektywę w miarę postępu fabuły.

Każdy poziom to misja, w której gracz ma wyznaczone kilka celów. Są one wyświetlone na głównym panelu, który oznacza kierunek i odległość od niektórych celów. Gdy gracz otrzymuje obrażenia, gra pokazuje krew na ekranie. Zdrowie gracza regeneruje się po chwili. Zadania różnią się w swych wymaganiach – gracz musi na przykład przybyć do określonego punktu kontrolnego, wyeliminować wrogów w określonym miejscu, obronić dany cel lub umieścić ładunki wybuchowe na wrogich instalacjach. Graczowi towarzyszą sprzymierzone siły, którym nie można wydać rozkazu. W trakcie kampanii można zbierać wrogie laptopy zawierające informacje wywiadowcze.

Tryb kooperacji

Call of Duty: Modern Warfare 2 oferuje tryb kooperacji zwany Special Ops, który składa się z niezależnych misji zaprojektowanych podobnie jak misja końcowa z Call of Duty 4. Te misje mają miejsce w różnych lokacjach z trybu kampanii, lecz nie są podobne do tych z trybu gry jednoosobowej. W trybie Special Ops mogą grać najwyżej dwie osoby w sieci lokalnej lub przez Internet. Załączone scenariusze zawierają wyścig na skuterach śnieżnych między dwoma graczami, współpracę między siłami powietrznymi a lądowymi, zdobycie terenu ogrodzonego oraz eliminację określonej liczby żołnierzy w danym czasie.

Special Ops jest podzielony na pięć oddzielnych grup misji: Alpha, Bravo, Charlie, Delta i Echo. Każdą misję można rozgrywać na trzech poziomach trudności. Pomyślne ukończenie misji skutkuje przyznaniem graczowi gwiazd; ich zdobyta liczba zależy od wybranego poziomu trudności. Im więcej gwiazd zdobył gracz, tym więcej misji zostaje odblokowanych.

Gra wieloosobowa

Tryb gry wieloosobowej z Modern Warfare 2 zachowuje taki sam system punktów doświadczenia i nagród do odblokowania, jak w Call of Duty 4. Obsługiwane warianty rozgrywki to Free-For-All, Search & Destroy, Demolition, Sabotage, Domination, Team Deathmatch i Capture The Flag. W miarę postępów w grze gracz otrzymuje nowe uzbrojenie, wyposażenie oraz dodatki, jak również awansuje w hierarchii. W Modern Warfare 2 wprowadzono kilka nowości. Gracz może wybrać rodzaje dostępnego wsparcia, które zostaje aktywowane w przypadku zabicia kilku bądź kilkunastu przeciwników z rzędu. Gracze po dokonaniu określonej liczby zabójstw zyskują dostęp do taktycznego ataku jądrowego. Strona, która go wywoła, wygrywa rundę. Kolejną nowością jest możliwość szybkiego wyboru nowego gospodarza meczu, jeżeli poprzedni opuści rozgrywkę. W niektórych wariantach rozgrywki wprowadzono też możliwość gry z perspektywy trzeciej osoby.

W wersji gry na Xboksa 360 wyłączono możliwość pogawędek z innymi graczami w czasie rozgrywki. Ta decyzja, mająca promować współpracę pomiędzy członkami drużyn, wywołała kontrowersje wśród społeczności Xbox Live. W wersji na komputery osobiste Infinity Ward zdecydowało się na wprowadzenie nowej usługi tworzenia meczów: IWNET-u zintegrowanego z platformą Steam. Ten system jest podobny do konsolowej wersji IWNET-u. Usunięto obsługę serwerów dedykowanych, co uniemożliwiło używanie modyfikacji lub map stworzonych przez użytkowników. Wywołało to kontrowersje wśród wielu graczy, którzy wysłali petycję do Infinity Ward o przywrócenie serwerów dedykowanych Od czasu, gdy tryb gry wieloosobowej działa poprzez Steam, system przeciwko oszustwom PunkBuster, używany w poprzednich grach z serii, został zastąpiony przez Valve Anti-Cheat. Na dodatek wersja na komputery osobiste, tak samo jak konsolowa, udostępnia rozgrywkę najwyżej do 18 graczy jednocześnie.

Pobieranie ze strony playnolimit.pl zawsze będzie darmowe!

Aby otrzymać dostęp do pliku użytkownik nie musi wysyłać płatnych SMS, wpisywać swoich danych ani wypełniać ankiet – pobieranie rozpoczyna się zaraz po kliknięciu w przycisk “DOWNLOAD”!

Author: Syska

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments